تبليغاتX
علمداره؛ وفا داره؛ عموی نارنین من! :: یک خیابان گشته منزلگاه جبرئیل امیر....یکطرف ایستاده زهرا یکطرف ام البنین
علمداره؛ وفا داره؛ عموی نارنین من!
یک خیابان گشته منزلگاه جبرئیل امیر....یکطرف ایستاده زهرا یکطرف ام البنین
ماشاالله 
 

عیدقربان  جشن رهیدگی ازاسارت نفس وشکوفایی ایمان

                  ویقین برهمگان مبارک

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در یکشنبه هشتم آذر 1388 و ساعت 23:36
نصر من الله و فتح غریب... 

 

ز غم دوریه دلبر                     اسیر و مست و خمارم

دل من گرفته بونه                     برای دیدن یارم

پیش عاشقی رسیدم                    اُقده دلم گشودم

که من از اول عمرم                   واسه خودم نبودم

یه آقای مهربونی                      دلمو برده به دامش

به کی من بگم به ولله                  فقط آقامو می خوامش

کربلا کرببلا                          حسین میکشی مرا

کربلا کرببلا                          حسین میکشی مرا

 

                 ( حالا عاشق جواب میده)

 

عاشقه نصیحتم کرد                   که چرا مست و خرابی

تو خودت حریم عشقی                چرا دنبال سرابی

مگه این نیست که دل ما               حرم قشنگ یاره

فقط این دل شکسته                    پُره از گرد و غباره

به خدا که قلب عاشق                  مثل صحن با صفاشه

حرم قشنگ ارباب                     تو دل سینه زناشه

کربلا کرببلا                           حسین میکشی مرا

کربلا کرببلا                           حسین میکشی مرا

 

کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

              کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

 

آقامون دلبره، ماهارو میخره، کربلا میبره،

                         با اون نسیمش که داره بوی گل یاس

آقای من میدونه، میخونم مستونه، مثل یک دیوونه،

                        میون بین الحرمین روضه عباس

کاش، دلامون دوباره باز بشه هوایی

                         کاش،همگی باهم بشیم کرببلایی

 

کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

              کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

 

امیر با وفا، دلبر با صفا، یل کرببلا،

                               دلبره و عشق گل و صنم میاره

پیش نورالضیاش، پیش عشق و وفاش، پیش صبر و صفاش،

                              عالم و آدم به خدا که کم میاره

باز، دل من کرده هوای کوی دلبر،

                             باز، میزنم دیوونه وار به سیم آخر

                          حسین

 

کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

              کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

 

بشنوید عرشیان، خاکیان فرشیان، کل خلق جهان،

                        به لب دارم هر روز و شب لعله هـُو وَ یــِه

مثل یک دیوونه، میخونم مستونه، با هزار بهونه،

                        دلم رو کرده ام خدا وقف رقیه

کاش، دلامون دوباره باز بشه هوایی

                         کاش، مدد بی بی بشیم کرببلایی

 

کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

              کربلا کربلا، کربلا کربلا، کرببلا کرببلا، یا ثارالله

 

باز هوای حرمت، حرمت آرزوست،...

                          باز هوای حرمت، حرمت آرزوست،...

کـَـفـَـنـَم رو کاشکی از پرچم تو میبریدن

                          رو کـَفـَن پیرهن سیاه روضمو میکشیدن

بعد مرگم به روی سنگ لـَحـَـد بنویسید

                         بعد مرگم به روی سنگ لـَحـَـد بنویسید 

که سگ حضرت عباس در اینجا دفن است

                        که سگ حضرت عباس در اینجا دفن است

باز هوای حرمت، حرمت آرزوست،...

                          باز هوای حرمت، حرمت آرزوست،...

           (حالا حرف دلم...) 

 

یک خیابان کرده مجنونم تو میدانی کجاست

                  آن خیابان کوی جانان قطعه ای از کربلاست

 

یک خیابان دل روبوده از تمام عاشقان

                   هست و آنجا جای پای مهدی صاحب زمان

 

یک خیابان گشته تنها جلوه گاه عالمین

                   یک خیابان گشته تنها جلوه گاه عالمین

 

یک طرف قبر ابالفضل یک طرف قبر حسین

                  یک طرف قبر ابالفضل یک طرف قبر حسین

 

یک خیابان گشته منزلگاه جبرئیل امیر

                  یک خیابان گشته منزلگاه جبرئیل امیر

 

یک طرف استاده زهرا یک طرف ام البنین

                 یک طرف ایستاده زهرا یک طرف ام البنین 

  نوحه:

 روز هشتم    روز هشتم      روز هشتم

            روز نهم       روز نهم        روز نهم

                         روز دهم         روز دهم

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در سه شنبه هجدهم دی 1386 و ساعت 0:57
ولادت امام رضا (ع) 
 

         سلام...

ولادت با سعادت امام رضا (ع) ،

 بر منجی دو علم ، امام زمان (عج)

و تمامی مسلمین و شیعیان جهان مبـــــارک بــــــــــاد !

اذن دخول حرم تو...یا اباالفضل  <------ حاج محمود کریمی

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در پنجشنبه یکم آذر 1386 و ساعت 19:14
کوچه ها مدینه... 
 

کسی که هست رضای خدا رضایت او .

 کسی که در سِخـَـت او عذابهای خداست.

 کسی که بـَـیــِـنه ی هل عطا علی الانسان ،

  به بَر و نیکی او تا خدا خداست.

 گواه ست ، شهود خواستن از اوست ذ َنبلایـُـخفر ،

  دلیل خواستن از او خطاست ،

     عین خطاست.

 اگرچه شاهد او غیر حیدر کرار ، دو اهل جنت حق ،

 ام ا َیمن و اسما ست...

 الی که فاطمیه ، ابتدای عاشوراست ... مدینه ،

 سختترین صحنه های کرببلاست...

 بـِروی دست پدر گرچه کشته شد اصغر ، شهید یـَصرب ،

               طفل نیامده دنیاست..

 آآآآآآه...کجا رواست تسلی به ضربت سیلی...

   غلاف تیغ و ، لگد ، تازیانه و سیلی...

 مَوَدتیست که در آیه ی ذ َبل الغـُرباس ؟؟

 ..اومد تو مسجد ، فرمود : یابن قهافه ،

  تو از بابات ارث ببری ، من نبرم ؟!!

 گفت : بابات گفته که انبیا ارث نمیزارن.

 دو آیه ی قرآن رو حضرت اشاره کردند.

 هم از ذکریا هم از داوود سلیمان ،

  که اینها هرکدوم ارث بردند.

 گفت دوتا شاهد دارم ، دومی ملعون

  و دخترم آیشه ( لعنت الله) ،

  که میگن پیغمبر این حرف رو زده.

 فرمود منم دوتا شاهد دارم. علی (ع) و ام ا َیمن.

 دومی ملعون گفت ما این شهادت رو قبول نداریم...

 بار سوم که باز حضرت زهرا (س) رفت و خطبه خواند،

 دومی ملعون نبود ،  حضرت زهرا قباله رو گرفت.

 امام حسن (ع) یه نگاه به مادر انداخت..جانم مادر...

          اما امان از کوچه های مدینه...

  وقتی اومدند خونه... زینب شروع کرد به

 تکاندن چادر مادر. این خاکها رو نگه داشت،

        دست به دست ائمه نگه داشتند . 

  الان این  خاکها دست امام زمان ِ .......

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در شنبه چهاردهم مهر 1386 و ساعت 20:30
یا علی 
 

                          مانده ام تنها سالار  ، مضطر من

             بعد تو شد خاک عالم ، بر سر من 

          بی کَس و بی یار و یاور ، در دل صحرا 

              کاروانی بی پناه و ، یک زن تنها 

                   به خدا با دست بسته ام

                  به زمین هر جا نشسته ام 

                 نقش کردم عشق من حسین 

                   به سر انگشت خسته ام 

               وقتی نامت می آمد ، بر لب من 

               لبهای تو می گفت ، زینب من

             مانده ام تنها سالار  ، مضطر من

             بعد تو شد خاک عالم ، بر سر من

                   گرچه بودم در کنار تو

                    دل تنگم بی قرار تو

                   شیشه قلب مرا شکست

                    دل ِ تنگ نیزه دار تو

              هر کجایی نام تو،  هستِ زینب

             می نویسم روی قلبم ، عشق زینب

            مانده ام تنها سالار  ، مضطر من

            بعد تو شد خاک عالم ، بر سر من

           هر زمانی که میامد ، ناله ی مادر

          روی نیزه بغض میکرد ، ساقی لشکر

           حاجت مرهم ندارد ، زخمی احساس

           درد بی درمان زینب ، دوری عباس

                شـَفـَق مَـه رو ، به نیزه شد

              ز کدامین سو ، به نیزه شد؟

                  نه ز جای خنجر ادو

               سرش از پهلو به نیزه شد...

 

 

          بسم الله الرحمن ارحيم

                          اِنا اَنزَلناهُ فى لَيلَة ُ القـَدر

              وَ ما ادرَيكَ ما لَيلَة القـُدر

                        لَيلَة ُ القـَدرُ خـَيرٌ مِن اَلفِ شَهر 

  تـَنـَزَلُ المَلائِكة ُوَ الروحُ فيها بـِاِذن ِرَبـِهم مِن كُل ِامر

                       سَلام هِىَ حَتى مَطلَعُ الفـَجر

 

به نام خداوند بخشایشگر مهربان.

ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل کردیم v

و تو چه می‌دانی شب قدر چیست؟! v

شب قدر بهتر از هزار ماه است v

فرشتگان و روح درآن شب به اذن پروردگارشان هرامری رانازل میکنند v

شبی است سرشار از سلامت تا طلوع سپیده.

 

     

 

 

           اَللـّهُمَ عَجّـِل لـِوَلـیـّـِکَ الفـَرَج

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در شنبه سی و یکم شهریور 1386 و ساعت 20:14
یا مهدی 
 

سهم گلستون،فصل زمستون      اگه بیای همش بهاره

 

پا که بذاری ، تو هر دیاری      دل دیگه غصه ای نداره

 

                 خدا منو مجنون تو نوشته

 

                صحنه و جمکرون تو بهشته

 

                   چشات که جام عسله

 

                    مزمون صدتا غزله

 

                  صبر اگه بخوای دیگه نه

 

                  اگه که جون میخوای بله

 

           یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

           یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

 

آب و گِل ِ من،جون و دل من    از عشق تو داره نشونه

 

عشق تو اومد،آتیش به دل زد    هرچی خدا بخواد همونه

 

                 ارباب خوبمون سَرت سلامت

 

                  وعده ما نیوفته به قیامت

 

      

 

                       سلام انباء  به تو

 

                       درود اولیا به تو

 

                       بیا دعا  کنیم بده

 

                     ازن ظهور خدا به تو

 

            یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

            یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

 

هر نیمه شعبون،دِلا چراغون     اشکا مثل شربت و شهده

 

تموم صبح ها،بر لب خوبا       عاشورا و دعای عهد

 

                تولدت که نور بارون دو عینه

 

                  چی بهتر از زیارت حُسینه

 

                   فرشته ها ، مست تو اند

 

                    اسیر و پا ، بست تواند

 

                      همه به دنبال تو و

 

                  بوسه ای از ، دست تواند

 

           یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

           یا ابا صالح، یا ابا صالح،بیا گـُـل زهرا

 

ای مه کنعان ، ختم امامان       تو آخرین عشق خدایی

 

تو تک سواری ، آینه داری       اُساره اهل کسالی

 

                 دلم شد از روز ازل به نامت

 

                 بذار باشم تا به ابد غلامت

 

                     چشمه انوار جلیل

 

                     دعا تو میکنی ولی

 

                     آمینشُ برات میگن

 

                    حسینُ زهرا و علی

 

    ***اللهم عجل لولیک الفرج***

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در جمعه دوم شهریور 1386 و ساعت 22:47
یا زینب 
 

              السلامُ الیک یا جوادالائمه

 

  زینب و دل شکستش               زینب و دستای بستش

 

  زینب و سَر شکستش              زینب و پاهای خستش

 

              تو بازار برده ها آوردنُ       

 

                       شامیا رقصیدنُ خندیدنُ رفتند

      

                     ای وای از این غم.....

 

                         حسین  حسین

 

                     ای وای از این غم.....

 

                         حسین  حسین

 

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در چهارشنبه سوم مرداد 1386 و ساعت 21:21
فاطمه...هستی حیدر... 

        السلامُ علیک یا فاطمة الزهرا

 

 روی نازکتر ز گـُـل را ؛ طاقت سیلی نبود

               ای خدا رُخسار زهرای علی؛ نیلی نبود....

                  

       سبد سبد  بیارین                گـُـلای نیلوفری رو

       بیاید عزا بگیریم             روزای بی مادری رو

 

       بگید چاووش بخونه        که غم از دل امون برده

       بیاید هجله ببندیم             آخه مادر جوون مرده

 

       همیشه آرزومه                  جوونیمو فدات کنم

       ازت چیزی نمی خوام        بذار مادر صدات کنم

          وااااااااااای، مادر مادر مادر مادر

                وااااااااااای، مادر مادر مادر مادر

 

               ایام شهادت حضرت زهرا (س) بر  امام زمان (عج)، 

                  و تمامی شیعیان و مسلمین جهان تسلیت باد!

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در پنجشنبه دهم خرداد 1386 و ساعت 2:59
نصر من الله و فتح غریب 
 

               هرجا برات گریه کنم بهشته یا اباالفضل

 

               زهرا بروی قلب من نوشته یا اباالفضل

 

    به بی قراری ام مینازم   ،     میسوزم از عشق و می بازم

 

   هرجا که اسمتو بیارن     ،          بی اختیار دلمو میبازم

 

   ای کاش دل درمونشو     ،               ازت بگیره امشب

 

   بین همین سینه زنی       ،              برات بمیره امشب

 

   حرم قشنگت آرزومه      ،              نوکری تو آبرومه

 

   به عشق تو زنده میمونم   ،            بدون تو کارم تمومه

 

   چشمای بی مقدارمو       ،             به پرچمت میدوزم

 

   تقدیر من اینه آقا          ،             از عشق تو بسوزم

 

   تو روضه ی زخم مدینه   ،         گریه برات چه دلنشینه

 

   چشام توی دریای اشکه   ،          وقتی که خوابتو میبینه

 

   از دولت عشق تو شد     ،                 دلم غلام زهرا

 

   به دست تو زندگیمو      ،                زدم به نام زهرا

 

   نشد که تو بگیری آخر    ،           تقاص تاب های حیدر

 

   هنوز منتظر نشستی      ،               برای انتقام مادر

 

   با یاد ظلم کوچه ها       ،              به دام حسرتی تو

 

   از داغ زهرا مادرت      ،              زخمی غیرتی تو

 

                 

 

مولودی:

             ولادت حضرت زینب(ع) ( فوغ العاده زیبا) 

            ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 

             ولادت امام زمان (عج) (فوغ العاده زیبا)

             ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در جمعه چهاردهم اردیبهشت 1386 و ساعت 21:58
هستی زهرا (س) 

 

رحلت پیامبر اکرم (ص) به پیشگاه مقدس امام زمان (عج)

 و همچنین تمامی مسلمین جهان تسلیت باد.

 

  

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در شنبه بیست و ششم اسفند 1385 و ساعت 18:19
اربعین 

نمک سفره ی عشقت          سور و سات زندگیمه

واسه تو دل تو دلم نیست      اینم از دیوونگیمه

وقتی که بچه بودم من         آب و نونمُ تو دادی

بذار مردم هم بدونن          خرج خونمو تو دادی

جمال زیباتو عشقه           چشای سیاتو عشقه

حور و جنت مال ظاهر      آقا کربلاتو عشقه

مثل تو پیدا نمیشه            هیچ جا کربلا نمیشه

تو بذار که من بمونم         سگ مِـی خونت همیشه

دیگه دنیا رو نمیخوام        کـُنج مِـی خونرو عشقه

قربون مجلس روزت        در این خونه رو عشقه

میون این همه عاقل         بذار من دیوونه باشم

رونده از عاقل و زاهد      زائر این خونه باشم         

                   

                   گرچه یا سَیدی گــُـنهکارم      

 

            ولی خاک صحن رضا (ع) به رُخ دارم...

 

               آقا امام حسین (ع) فرمودند:"مردم ایران هر نعمتی دارند،

                         

           از پسرم رضاست. کربلا هم که میان، به واسطه ی پسرم رضاست. 

       

            لذا زائرانی که از ایران به واسطه ی پسرم رضا به کربلا میان،

                     

                     من  عباسم  رو به استقبالشون می فرستم"...

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در شنبه نوزدهم اسفند 1385 و ساعت 0:15
ابوفاضل 
 

   یه پسر داره  ام بنین ،  تو دنیا تا نداره

   بدون عشق این  آقا ، عشق معنا نداره

 

             اسمش عباس           پُر احساس        موهاش خوشبوتر از یاس

              ابوفاضل               ابوفاضل            یا ابوفاضل ابالفضل

 

   یه قمر داره ام بنین ، حتی فلک نداره

   یوسف مصری هم حتی، اینقدر نمک نداره

 

              مثل ماه ِ              عشقش شاه ِ       یوسف از شرمش تو چاه ِ

             ابوفاضل               ابوفاضل            یا ابوفاضل ابالفضل

 

   یه گوهر داره ام بنین ، که هیچ صدف نداره

   جز امامت چیزی کم از، شاه نجف نداره

 

           قدش طوبی              رخش زیبا          بازوهاش شبیه مولا

           ابوفاضل                 ابوفاضل            یا ابوفاضل ابالفضل

 

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 و ساعت 23:15
عاشورا 

        عاشورای حسینی بر آقامون امام زمان و تمامی مسلمانان جهان تسلیت باد!

   پروردگارا؛ به حقیقت این دو بزرگوار، عجل لولیک الفرج...

                              آمین.

امروز فقط نوحه میزارم.

اول از همه قول مداحی بسیار زیبای آقای هلالی رو که داده بودم:

ما خانه به دوشیم ( بسیار زیبا) 

خیلی وقته که دلم پر میزنه

ای عشق دنیای دیوونه

اگه یه روز فرشته ها (زیبا)

هلالی و سیب سرخی(خیلی زیباست)

یادم میاد اون قدیما

آقامون دلبره

حاج محمد طاهری

بابا حسینم

حاج محمود کریمی( همشون زیباست)

هرجا برات گریه کنم

معلم عیسی

مخلوط

حاج احمد واعظی

سیب سرخی

سرود فوغ العاده زیبا

ترکی زیبا

عطش عشق  

                  

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در چهارشنبه یازدهم بهمن 1385 و ساعت 0:3
تاسوعا 
 

 

امروز غروب، اباعبدلله سر روی دو زانو گذاشته، به خوابی که مخصوص امام رفته. خانم زینب اومد دست گذاشت رو شونه داداش، فرمود:"برادر جان، بلند شو ببین که غبار بلند شده، دارن میان، حملرو آغاز کردند". ارباب فرمود:" زینب جان، در عالم رویا دیدم عده ای سگ به من حمله کردند، یکی از این سگها، به مرض پیس مبتلا بود، گمانم قاتل من هم به مرض پیس مبتلاس". بانو دوباره فرمود: "برادر جان، دارن میان، حملرو آغاز کردن". انقدر پشت ارباب ما گرم بوده. اصلا اینکه دارن میان و .. رو اصلا جدی نگرفت. فرمود:" عیب نداره، بگو عباس کجاست؟" سریع خبر دار ایستاد. "لبیک یا سیدی و مولای؟" ارباب این جمله رو فرمود:" حسین فدات بشه (بـِنـفسی انت). عباس جان ببین اینا یک روز به ما مهلت میدن، که ما دعا و نیایش بخونیم؟" فرمود:" چشم". فرض کنید یک لشگر ۳۰۰۰۰ نفری ، ۳۰۰۰ نفرشون اومدن. باید یه کسی با اینا بره صحبت کنه، که اون افراد ته هم ببیننش!. علمدار ما رفت به طرفشون. اونا تا علمدار ارباب رو دیدند، همه مهار رو کشیدند. فرمود:" مولا و سرور من فرموده ما یک شب از شما برای عبادت مهلت میخوایم". شمر رو یزید ملعون فرستاده، که مواظب عمر ابن سعد باشه که کوتاه نیاد. وقتی علمدار این حرف رو زد، همه به همدیگه نگاه کردن. یکی از اون ته گفت:"(سبحان الله) اگه کفار از ما این وقت رو میخواستن میدادیم". همه به شمر نگاه کردن. علمدار ما یه نگاه به شمر انداخت و اون ابروهاشو به هم گره زد. شمر خودشو جم کرد و گفت:" هرچی عباس بگه". این نا نجیب همچین که چشم علمدار رو دور دید، هی میرفت طرف خیمه ها. علمدار برگشت پیش اربابش. ارباب فرمود:" داداش، مگه من برادرت نیستم؟ پس چرا منو برادر صدا نمیزنی؟" سرشو پایین انداخت و فرمود:" چشم آقا جان. اگه دستور بدی چشم، اما آقا مادرم گفته غلامت باشم. از کوچیکیم همیشه، گفته برام، مادر من. که منم غلام تو، مولا تویی، سرور من. نمیگم، برادرم، من برات یه نوکرم. با چه رویی میتونم، تو روی تو، نگاه کنم. چجوری دلم بیاد، تورو داداش، صدا کنم. تو عزیز، همه ای، پسر، فاطمه ای"... نزدیک ظهره. تشنگی فشار آورده. علمدار اومد فرمود:" آقا جون، سقای تو، طاقت موندن، نداره. تورو جان اصغرت، بذار بره، آب بیاره".چرا؟ " علی داره پر، پر میزنه، به دل آذار میزنه". همچین که مشک رو آوردن بهش دادان، ای کوه بی همتا، بدنش به لرزه افتاد. اومد مقابل اباعبدلله، همه حرفاشو تو یه جمله زد. فرمود:" ارباب سینه ام تنگ شده". حالا ما معنی کنیم. "یعنی آقا جان اگه طاقت داغ علی اکبر رو داشتم، اگه طاغت پرپر زدن قاسم رو داشتم، دیگه طاغت بال بال زدن علی اصغر رو ندارم. بذار برم". زدن به قلب لشگر. قرار شد هرکی زودتر به آب رسید علامت بده. یه وقت از تو علقمه، اباعبدلله دید یکی داره میگه:"انا علی، انا ابن علی ابن ابی طالب". من پسر علی ام.ارباب، کیف کرد:" یا کاشف الکرب من الحسین (ع)". گـُـل از گـُـلش شکفت. آفرین داداشم، به آب رسیدی، دستت درد نکنه. وای" دستت" درد نکنه. الان خودمو بهت میرسونم. ارباب علامت داد:" انا ابن محمدٍ المصطفی". علمدار صدای اربابشو شنید. خیالش راحت شد. داره رکاب میزنه. لبهاش خشکیدس. دست راستش رو زدند. خم به ابرو نیاورد. مشک رو به کـتـف چپ انداخت.  باز دوباره صدا تو علقمه پیچید.:" انا ابن علی ابن ابی طالب". ارباب راحت شد. خیالش راحت شد. سقا هنوز آب داره. سقا هنوز سالمه. دوباره کد داد:" انا ابن خدیجة الکبری". نه   نه. یه جوری گفت که علمدار، درد استخون دست یادش بره:" انا ابن فاطمة الزهرا". همچین که اسم بی بی اومد، صدای علمدار نیومد. ارباب حیرون شد. "کجایی داداشم؟ قربون قد و بالات برم. لای ای نخلها پیدات نمیکنم. یه چیزی بگو". تیر به چشمش زدن. تیر به مَـشکش زدن. سر رو پایین آورد. خوود از سرش افتاد. اون نا نجیب اومد جلو. نزدیک علمدار. پاشو روی پای علمدار گذاشت، صورتشو آورد جلو گفت:" تویی میگن یَـل عالمی. تویی از صبج تا کار سپاه حسین گره میخورد، میومدی جلو، همه فرار میکردن؟". فرمود:" نا نجیب، یه وقتی اومدی دست ندارم". گفت:" اگه تو دست نداری من دارم". اَمود یعنی گــُرز. اَمود رو به فرق علمدار زد. علمدار داشت از روی اسب میوفتاد. ناگهان اباعبدلله مقصد خودشو پیدا کرد. دید از اون طرف یکی داره برا اول بار میگه:" برادر، حالا برادرت رو دریاب". ابا عبدالله رفت بالا سرش. فرمود:" آخ کمرم." مقاطع نوشتن، اباعبدالله با صدای بلند گریه می کرد. حالا میخواد برگرده به خیمه. آخ یه دو قدم میرف، برمیگشت یه نگاه میکرد. به هر سختی بود، اباعبالله خودشو به خیمه رسوند....

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در سه شنبه دهم بهمن 1385 و ساعت 23:27
روز هشتم....مکن ای صبح طلوع 
    

                  اللهم عجل لولیک الفرج...

یک روضه بسیار فوغ العاده زیبا،از آقای حدادیان برای روز هشتم محرم.

            مکن ای صبح طلوع...

                             حتما بخونید.

                              التماس دعا   

              

      نعره ی حیدری با من...مدال نوکری با تو (هلالی)

هرکسی اومد اجازه بگیره از ارباب برای جنگ، یه عذری آورد.غلامش اومد، فرمود تو آزادی برگرد. قاسم اومد فرمود  داغ علی اصغرم بسه برگرد. اما علی اکبرش که اومد،  فرمود اگه میخوای بری برو؛ ولی یکم روبروی من راه برو  قد و بالاتو ببینم. آخه حرف زدن علی اکبرم هم برای  میدان رفتن خیلی قشنگه. درسته که بین پدر و فرزند یه آدابیهست،  اما بعضی وقتها عشق که گـُـل میکنه، پسر انقدر عاشقانه حرف میزنه  بابا رو میکشه با حرف زدنش.

اومد گفت: ابـَـتـا، روحی لـَـکَ الفدا، نفسی لـَک الوقا. بابا جونم،علی اکبر قوربونت بره. جان و نفسم فدای تو. عین همین عبارت رو  یه جای دیگه هم هست. اون روزی که علی گفت سلمان،  برو به فاطمه بگو نفرین نکنه. اومد گفت یا زهرا، نفرین نکن. فرمود:

سلمان، پس مسلمانی چه شد،             آن سفارشها که میدانی چه شد،

این که در بند است مولای همست،        او همه بود و نبود فاطمه ست،

نخل بی ریشه دمی پاینده نیست،    بی علی یک لحظه زهرا زنده نیست،

ریسمان و بازوی خیبر گشا،                دوستی این بود با آل عبا؟ ،

میدهم جان، جان اورا میخرم،            هرچه پیش آید علی را میبرم،

دست خالی گر نشد حل مشکلم،              ذوالفقاری دارم از آه دلم،

سلمان گفت: بی بی جان، علی گفته نفرین نکن.

فرمود علی گفته؟

ای فدای تار مویش جان من،              جان چه ارزد در بر جانان من،

خواهد گر بالاتر از جان هم به چشم،    صبر میخواهد علی؟ آن هم به چشم

بی بی اومد توی مسجد، دید دستای مولا باز شده.(حواستون اینجا به روزه ی علی اکبر هم باشه) تا مولا چشمش به  بی بی افتاد فرمود: کـَیفِ اَنتِ یا فاطمه؟ چطوری؟... بی بی هم نگفت پهلوم،نگفت سینم،نگفت بازوم،نگفت مُـحسنم،فرمود: روحی لَـکَ الفـِدا یا اباالحسن، نفسی لک الوِقا یا اباالحسن... همه ی اینهارو ارباب دیده.حالا الآن عین همینارو داره علی اکبرش بهش میگه. بابا، علی اکبر قربونت بره. غریب نبینمت. فرمود فقط برو توی خیمه، این زنها و بچه ها ببیننت.علی اکبر  رفته توی خیمه، انگار نه انگار که کـِسی رو میبینه. زنها داد میزدند: اِرحَم غُربَـتــَـنا. به غریبی ما رحم کـُـن. انگار اصلا نمیشنوه. آخه علی جای دیگس.. ارباب دید این وداع داره طول میکشه،  دوید توی خیمه و فرمود،رها کنید علی را.علی غرق خداست رهاش کنید. برو پسرم. فقط یه زره یواش برو... علی اکبر رفت به میدان. بعضی ها بخاطر قبیله ی مادریش نمیومدن جلو . بعضی هام چون شبیه پیامبر بود فرار کردند. علی دید کِسی نمیاد جلو. گفت میدونم چیکار کنم که بیان جلو. اینها نمیدونند اسم من علی ِ ؛صدا زد: اَنـَا علیُ بنُ حُسـِـین ابن علی. تا دیدند اسمش علی ِ ریختند.  الله اکبر. تمام لشکر رو تار و مار کرد. بعضی ها نوشتن روی اسب   درجا میچرخید ضربه میزد. برگشت. این بدن داره میـپذه توی اون زره با اون حرارت. اومد جلوی بابا. گفت بابا، عطش داره منو میکـُـشه بابا. ارباب گریه کرد. فرمود علی جان، دهانتو باز کن، زبانتو بیرون بیار.ارباب لبهای خشکیده ی علی اکبرش رو بوسه زد، علی جون گرفت. من اینجا حرف دارم با اباعبدالله. چطور شد، علی اکبر رو اینجا بوسیدی جون گرفت، اما رقیه رو تو خرابه بوسیدی جون داد؟ آها فهمیدم.شاید اگه بخواد جواب بده، بگه ، آخه هنوز چوب به لبم نخورده بود.علی ایستاده بالای سر آبی که آورده، میخواد آبهارو توی مشکها بریزه.دید یه سوار کار ایستاده کنارش. فرمود: سیاهی کیستی؟ به خیمه های  ما نزدیک نشو وگرنه عموم عباس رو صدا میکنم. شخص فرمود: عباس فدات بشه. مرحبا علی جانم ، من علمدارم.... فقط تشنگی علی اکبر رو از پای در آورد....

|+|
نوشته شده توسط سیده سارا در شنبه هفتم بهمن 1385 و ساعت 15:38